PokharaViews

विशेषगरी नेपालजस्तो विकासोन्मुख मुलुकमा लायन्सको भूमिका अझ अर्थपूर्ण देखिन्छ। जहाँ राज्यका पहुँच सीमित छन्, त्यहाँ समुदायस्तरमा लायन्सले स्वास्थ्य, शिक्षा, राहत र सामाजिक सेवाका कार्यक्रम सञ्चालन गर्दै आएको छ। दुर्गम गाउँमा स्वास्थ्य शिविर सञ्चालन गर्नु, आँखा जाँच तथा मोतिबिन्दु शल्यक्रिया गराउनु, रक्तदान कार्यक्रम आयोजना गर्नु, मधुमेह परीक्षण गर्नु वा विपद्का बेला राहत पुर्‍याउनु—यी सबै गतिविधिले लायन्सलाई जनताको भरोसाको संस्था बनाएको छ।

धेरै मानिसको जिज्ञासा हुन्छ—यति धेरै सेवा कार्यक्रम कसरी सम्भव हुन्छन् ? यसको उत्तर लायन्सको मूल संस्कारमै छ। लायन्समा जबर्जस्ती चन्दा उठाउने वा दबाब दिने परम्परा छैन। यहाँ सहयोग स्वेच्छिक भावनाबाट आउँछ। सेवा भावले प्रेरित मानिसहरू आफैं योगदान गर्न तयार हुन्छन्। विश्वास र पारदर्शिता नै लायन्सको सबैभन्दा ठूलो शक्ति हो।

लायन्सका सदस्यहरूले तिर्ने शुल्क, स्थानीय समुदायको सहयोग तथा अन्तर्राष्ट्रिय सहकार्यबाट संकलित स्रोत पुनः समाज सेवामै लगानी गरिन्छ। यही कारण लायन्सले अस्पताल, आँखा उपचार केन्द्र, ब्लड बैंक, स्वास्थ्य शिविर र सेवा परियोजनाहरू सफलतापूर्वक सञ्चालन गर्न सकेको छ।

धेरै महिलाहरू, जसलाई सार्वजनिक रूपमा बोल्न पनि कठिन लाग्थ्यो, आज सफल कार्यक्रम सञ्चालक, अध्यक्ष, संयोजक र प्रेरणादायी वक्ताका रूपमा स्थापित भएका छन्। लायन्सले महिलालाई आत्मविश्वास, नेतृत्व क्षमता र सामाजिक पहिचान दिएको छ। यही कारण लायन्स महिला सशक्तीकरणको प्रभावकारी प्लेटफर्मका रूपमा पनि विकसित हुँदै गएको छ।

आजको समयमा “समाजसेवी” शब्द निकै सस्तो बन्दै गएको गुनासो पनि सुनिन्छ। कुनै कार्यक्रममा फोटो खिचाउँदैमा वा सामाजिक सञ्जालमा पोस्ट गर्दैमा आफूलाई समाजसेवी घोषणा गर्ने प्रवृत्ति बढेको छ। तर वास्तविक समाज सेवा प्रचारमुखी होइन, परिणाममुखी हुनुपर्छ।

साँचो समाजसेवी त्यो हो, जसले बिना स्वार्थ समुदायको हितमा काम गर्छ। जसको सेवा पद, प्रतिष्ठा वा तालीका लागि होइन, मानवताका लागि हुन्छ। समाजले सम्मानपूर्वक दिएको परिचय नै समाजसेवीको पहिचान हो; आफैंले घोषणा गरेर होइन। यही कारण लायन्सजस्ता संस्थाहरूले “सेवा” लाई कर्मसँग जोड्छन्, प्रचारसँग होइन।

लायन्सले सिकाउने सबैभन्दा ठूलो पाठ यही हो—

“मानव सेवा नै सबैभन्दा ठूलो धर्म हो।”